Wat is goed ondernemerschap? In de zich voortslepende discussie over de fosfaatrechten valt de term nogal eens. Bijvoorbeeld wanneer het gaat over de bedrijven die bewust anticiperend op nieuwe beperkende wetgeving en in de eerste helft van 2015 hun veestapel flink hebben uitgebreid. Soms zelfs met koeien uit Duitsland en nog verder weg. “Dat is ook een vorm van goed ondernemerschap”, wordt dan gezegd, “om je niet te laten verrassen door nieuwe wetgeving.” Vaak wordt er dan nog aan toegevoegd dat zulks overigens ook volstrekt legaal is, dus wat kan er mis mee zijn?

Hm… Het is in ieder geval slim, en gedurfd. Opportunistisch ook. Maar om het nou ‘goed ondernemerschap’ te noemen – alsof het een deugd betreft die gekoesterd moet worden – nou, nee.

Wij werden op ons bedrijf een paar maanden terug gebeld door een mevrouw die vroeg of we ‘met dezelfde advertentie als vorig jaar in de Informatiegids van Zoeterwoude (onze gemeente) wilden staan’. Ons antwoord was dat dat goed was. Later kwam de rekening van € 150,- van een ons onbekende internetfirma, met een bandje van het telefoongesprek. Wat bleek? De ‘Informatiegids van Zoeterwoude’ is een of andere obscure website. Wij dachten dat het ging om de Gemeentegids, u weet wel, die papieren informatiebrochure die iedere gemeente uitgeeft en verspreidt onder alle inwoners.

Ook dit is slim, gedurfd en – naar ik vrees – volstrekt legaal. (Dat neemt niet weg dat we mooi niet betalen, maar dat terzijde.) Maar bij ‘goed ondernemerschap’ komt wel wat méér kijken dan slim zijn en lef hebben.

Een goede ondernemer speelt op creatieve manieren in op kansen in de markt, produceert zijn product of dienst op efficiënte en kwalitatief hoogwaardige wijze, neemt daarbij verstandige risico’s, en voorziet zo in de behoefte van de klant. Daarbij werkt hij ‘maatschappelijk verantwoord’, d.w.z. met zorg voor omgeving, milieu en werknemers. Zo zou ik een ‘goede ondernemer’ ongeveer definiëren. Misschien ben ik een ouderwetse idealist, maar ik mag nou eenmaal graag geloven dat de wereld goed bedoeld is.

De anticiperende melkveehouder waar ik dit stukje mee begon, voldoet in geen enkel opzicht aan deze definitie. Hij heeft zich welbewust, ten koste van anderen, op een kunstmatige manier een gunstige uitgangspositie verschaft in het nieuwe stelsel van fosfaatrechten, ondertussen de melkprijs onderuit helpend. Daarop zeg ik: gefeliciteerd. Zonder ironie. Dat heb je goed gedaan voor jezelf. Ik ben niet boos, maar wel teleurgesteld, en dan nog vooral in de politici en standsorganisaties die het zo ver hebben laten komen.

Maar een goede ondernemer… dat is voor mij toch echt iets anders.

 

Freek van Leeuwen
www.kaasboerderijdevierhuizen.nl

28 september 2015
door Lieke Boekhorst

Commententaren zijn gesloten.